Wilson Audio
Alexx

Alexx jest czwartym, całkowicie nowym głośnikiem, zaprezentowanym przez Wilson Audio na przestrzeni ostatnich czterech lat. Można by przypuszczać, że Alexx zastąpi cokolwiek już leciwego MAXX’a, gdyż będzie stanowił drugi od góry model dostępny w segmencie największych głośników Wilson Audio - mniejszy jedynie od topowej Alexandrii, jednak porównania z modelem MAXX na tym etapie się kończą.

W rzeczywistości, Alexx jest znacznie bardziej złożoną i zaawansowaną konstrukcją. W głośniku zastosowano najnowsze pomysły projektowe Wilsona, dotyczące wyrównania czasowego przetworników, ich konfiguracji i rozwiązań konstrukcyjnych. Alexx wykorzystuje również strategie prowadzące do uzyskania jak najmniejszych rezonansów obudowy, które opracowywano przez lata, korzystając w tym celu z technologii wibrometrii laserowej. W projekcie zastosowano również rozwiązania wykorzystane w dwóch najnowszych głośnikach Wilson Audio – modelach Alexia i Sabrina, a także w będącym obecnie na etapie projektowania Magnum Opus Dave’a Wilsona – modelu WAMM.

Nowa Geometria Przetworników typu „MTM”

Nowa geometria przetworników typu „MTM” (Midrange-Tweeter-Midrange) generalnie odnosi się do ustawienia, w którym dwa przetworniki średniotonowe sąsiadują od góry i od dołu z przetwornikiem wysokotonowym. Ustawienie tego typu niesie ze sobą kilka korzyści, wśród których wymienić należy zwiększoną dynamikę średniego zakresu tonalnego. Wilson wykorzystywał już wcześniej geometrię MTM, a po raz pierwszy rozwiązanie to zastosował w modelu X-1 Grand SLAMM. Niemniej, konfiguracja MTM stosowana przez Wilsona zawsze była projektem znacznie bardziej złożonym, niż rozwiązania wykorzystywane przez konkurencyjnych producentów. Zamiast montować trzy przetworniki tworzące konfigurację MTM w płaskiej ścianie frontowej głośnika, w przypadku produktów Wilsona zawsze stosowano rozwiązanie modułowe. Umożliwiało ono zoptymalizowanie właściwości obudowy dla każdego przetwornika osobno.

Co jeszcze istotniejsze, dzięki unikalnej technologii Wilsona, osobne moduły składające się na konfigurację MTM można było regulować – zarówno pod kątem ich relatywnego położenia względem siebie (dla wyrównania domeny czasowej), jak i niezależnej optymalizacji charakterystyki dyspersji każdego z nich.